De sluitingsceremonie van het filmfestival is nog druk bezig, maar het is duidelijk dat we dit jaar bij het Camera Zizanio festival weer behoorijk wat prijzen in de wacht hebben gesleept!Het is door de taalbarriere soms wat chaotisch en moeilijk te volgen wat er allemaal op het podium gebeurt, maar dit zijn de prijzen:

Categorie 13-16 jaar:
Gedeelde 1e prijs voor ‘Girl Next Door’ en ‘Het Grote Sprookjesboek’

Categorie 16 jaar en ouder:
3e prijs voor ‘Bevlogen door de wind’, 1e prijs voor ‘The Chase II’.

Meer informatie volgt zo spoedig mogelijk, maar zo eerst feesten, een paar uurtjes slapen en dan de bus naar Athene in. Hopelijk is er ergens onderweg nog een draadloos netwerk zodat we de prijswinnaars nog even aan het woord kunnen laten.

Maarten.

De dag begon zoals alle dagen hier in Griekenland met het opstaan, ontbijt en de busreis. Zonder al te veel moeite hadden de meeste de bus naar Pyrgos gehaald, en waren we allemaal aanwezig bij de screening.
Hoe vervelend het ook is om te moeten melden: erg enthousiast waren we er niet door. Het gehalte klei-poppetjes en schattige kinderklas-animaties was weer hoog. Milo en ik gingen de tweede helft van de ochtendscreening monteren waardoor we niet alles hoefden te kijken.
‘s Middags gingen we allemaal door met de 1-minuut filmpjes. Iedereen was hard bezig want de filmpjes moeten vrijdag de vijfde al af zijn. Er zijn dan ook al veel filmpjes af gekomen. Het is erg leuk om te zen wat voor een verschillende resultaten er uit een project kunnen komen. Van schoenen naar bananen en van meteorieten naar dansen.
Na het middagprogramma verplaatste het gezelschap zich naar het Apollo-theater om daar naar de professionele films te kijken. De eerste lange speelfilm ging over een Duits jongetje die met z’n Chinese vriendje naar China gaat. Het was niet een geweldige film, maar zeker wel leuk! Milo en ik hebben het tweede gedeelte moeten missen omdat we weer gingen monteren. Maar over de Zwitserse speelfilm waren de reacties positief. Daarna aten we met het grote deel van de groep en gingen we daarna naar het hotel terug.

Ward.

Hallo daar in Nederland,

Wat is het internet hier traag zeg! Ik heb daardoor tijd genoeg om jullie even op de hoogte te houden van de laatste ontwikkelingen hier, terwijl op de achtergrond de laatste foto’s naar de weblog geupload worden. Dat duurt nog wel een kwartiertje.
Vandaag werden de laatste Nederlandse films vertoond. De SGL’ers waren aan de beurt, en ook Bart en Aly’s films werden gedraaid. Daarna kwamen nog zeven (!) Finse animatiefilms van basisscholen. Leuk om te zien hoe ze daar bezig zijn met stop-motion-animatie, maar ook moeilijk om er continu de aandacht bij te houden. Echt alle leeftijdscategorieen komen hier aan bod, en niet per se op volgorde! Dus kijk je het ene moment naar een spannende achtervolgingsfilm of een comedy, vijf minuten later zijn het poppetjes van klei of – zoals zojuist – deeg.
We zijn – tussen het films kijken door – druk bezig met het filmen en monteren van onze eigen 1-minuut-filmpjes. In de Prefectuur, koffiebars, restaurants (en zelfs soms stiekem achterin een bioscoop) wordt hard gewerkt, en het resultaat mag er zijn!  We hebben een beperkt aantal montage-computers, maar de eerste filmpjes zijn al af, en uiteraard zullen we na terugkomst de resultaten zsm. op de website plaatsen, zodat iedereen ze kan bekijken.

Jullie horen snel weer van ons,

Maarten.

- – - – - – - – - – -

We hebben woensdagochtend Nederlandse films gezien, die ik erg interessant vond. We zijn met 33 Nederlanders en zijn de grootste groep van het filmfestival. Die middag zijn we uit eten gegaan en hebben verder gewerkt aan onze 1-minuut films. ‘s Avonds  keken we naar professionele films. De film ‘fighter’ maakte op mij de meeste indruk, het was een Deense film over een meisje in een Turks gezin dat in Denemarken woont. Het meisje probeert lost te komen van de strenge normen die haar Turkse vader haar oplegt. Die avond weer weinig geslapen en brak opgestaan!

Thomas.

De dag begon standaard, zoals elke dag. Opstaan, weer gaan liggen, alsnog opstaan, koude douche, weer gaan liggen, net op tijd ontbijten, net op tijd de bus halen en dan naar Camera Zizanio. Deze dag echter, hing er een gespannen sfeer over de groep aangezien het de dag was dat de Nederlandse filmpjes van het NFFS zouden worden getoond.
In de zaal had ik het genoegen mijn oververmoeide hoofd te kunnen rusten op de schouder van een Zweedse schone, die we een paar dagen daarvoor hadden ontmoet. De andere filmpjes waren ok, maar als we eerlijk moeten zijn weten we wel dat iedereen op het filmpje zat te wachten waar het allemaal om ging.
Het grote sprookjesboek. Helaas hebben wij niet dezelfde hoeveelheid response gekregen van het publiek als in Nederland, maar daar geven we de taal de schuld van.
Na de lunch waren we van plan om met de eerder genoemde Zweedse dames onze film op te nemen maar het geluk lachte ons niet toe en we waren genoodzaakt te schuilen voor de regen. De meeste feature films, die in het apollo getoond werden, heb ik niet  bewust meegemaakt aangezien het grote gebrek aan slaap zijn tol begon te eisen. Veel had ik gelukkig niet gemist, werd mij verteld. ‘s Avonds, na het eten, hebben we de Zweedse dames meegenomen naar het hotel waar we hebben gebierd. Ik heb nog nooit zo lekker geslapen. Helaas.

Bart Aarsse, Broken Camera Productions.

- – - – - – - – - – - –

Beste allemaal,

Hier bericht uit Pyrgos, inmiddels onze vierde dag. Het is geweldig.  De reis verliep voorspoedig. We kwamen zaterdag rond 14.00 uur Griekse tijd in Athene aan. Een flinke regenbui mocht onze pret niet drukken, eenmaal in de bus op doorreis liet de zon zich weer zien. Op uitnodiging van onze Griekse organisatoren reden we rechtstreeks naar het Apollo Theater voor de opening van het 11e festival  Zizanio 2008. Wat een warm ontvangst, de directeur stond ons op straat op te wachten en na een hartelijke begroeting kon het van start gaan. We werden welkom geheten in een volle zaal met voornamelijk Grieken, de andere nationaliteiten zouden zondag pas komen. Na een opening van Griekse muziek, zang, performance tussen speeches door werd ons rond 23.00 uur een warme maaltijd aangeboden temidden van de Griekse bevolking en live muziek. Uiteindelijk kwamen we om 1.00 uur bij ons hotel aan.
Zondag na het ontbijt reden we met een eigen bus in de volle zon naar de Prefectuur, de filmzaal voor het bekijken van de eerste films, Griekse animatiefilmpjes.  Dit ritje gaat zich de hele week herhalen. In de ochtend bekijken we ingestuurde film voor jongeren, in de middag gaan we zelf aan de slag met film maken en ‘s avonds zitten we in het Apollo Theater voor het bekijken van Internationale films gemaakt door professionals. Diverse culturen passeren de revue, gisteravond gekeken naar een Iraanse lachfilm, (wat kun je je daarbij  voorstellen??)
Morgen, woensdag gaan we om 8.00 uur eerst naar de markt om vervolgens  door te reizen naar de Prefectuur  voor de ochtendfilms van 10.00 uur. De lunch en avondeten laat  zijn heerlijke momenten om bij te praten van al onze belevenissen.

Tine van de Ven.

- – - – - – - – - – -

Het regent hard, dinsdagmiddag, dus ik kan wel wat algemene dingen van het festival intikken. Wij doen mee aan de competitie van Camera Zizanio. Daarvoor zijn meer dan 300 films ingezonden uit 21 Europese landen. We kunnen ook nog internationale inzendingen buiten de competitie bekijken uit 7 landen als Amerika, of Korea, maar daar komen we meestal (: niet aan toe. .We zijn hard bezig om 1-minuut-filmpjes te maken. Als het goed is komen er 11 heel verschillende filmpjes uit. Maar ja, dan moeten we nog wel wat editing-computers kunnen gebruiken van de Griekse organisatie. En het valt nog niet mee om dat voor elkaar te krijgen. Hoe vriendelijk en behulpzaam de Grieken ook altijd zijn. Vlak voor de prijsuitreiking zaterdag kunnen we een screening van de resultaten krijgen in de grote zaal. We zijn erg benieuwd. Wordt vervolgd.

Doree.

Calimera!

GRIEKENLAAAAAAAAAAAAAAND!

Dat is eigenlijk de enige uitdrukking die onze euforische roes goed beschrijft. Ondanks chronisch slaapgebrek en zwaar verstoorde ritmes, is het hier nog steeds geweldig.
Ons programma begon maandagochtend met de eerste non-griekse deelnemers.  We hebben voornamelijk Tjechische en Hongaarse filmpjes gezien gisterochtend. De inhoud verschilde van meisjes die zelfmoord pleegden omdat hun vriendje op vakantie gaat, tot pizzadeeg dat een halfuur in kronkels over het scherm beweegt (onze persoonlijk favoriet). Hoewel Nederland ook vertegenwoordigd is, is er toch ook aardig wat buitenlandse competitie gearriveerd. We vinden het heel jammer dat ze de openingsceremonie* gemist hebben.
‘s Middags ze we begonnen met het monteren van onze 1-minuutfilm, "Jean-Pierre le Douche". Het is een filmpje over een baby-zeehondje, dat zichzelf "le grand Big Mac du Village"  noemt. Het was gewoon een excuus om met en babyzeehond door Pyrgos te struinen en hem overal op de foto te zetten, maar dat zeggen we gewoon niet!
‘s Avonds was het weer tijd voor meer films, professionele welteverstaan. De een was goed, de ander minder, en van sommige hebben we weinig gezien, aangezien het slaapgebrek zijn tol begon te eisen. (Achteraf hoorden we dat de film ook weer niet z’o geweldig was, dus dat scheelt weer). Na de films was het natuurlijk tijd om te gaan eten. Om 12 uur zou de bus weer vertrekken, en gelukkig zaten we om kwart over 11 al in een restaurantje. Ook konden we snel bestellen, alleen daarna gebeurde er niet zo veel meer. Het kwam er op neer dat iedereen om tien minuten voor twaalf zijn Greek Salad achteroversloeg, en naar de bus rende. De bus was gelukkig al door Olga staande gehouden (ze had zich bijna voor aan de wielen vastgeketend) en zo kon iedereen toch me terug.
Misschien goed om te vermelden, is dat Sander dit jaar al een mooi cadeau heeft gehad van Sinterklaas, een hele fijne cd. Op de terugweg naar het hotel mocht deze cd aan in de bus. Sjongejonge, ik wist niet dat de Toppers zulke topmuziek maakten. De hele bus ging los op nummers als " Wir sind die Holl"ander"  en " Sexbomb". Alleen onze Zuid-Europeaanse vrienden, de Italianen, konden het niet erg waarderen, en hebben de hele busrit chagrijnig voor zich uit gestaard. Deze toppers gaven ons nieuwe energie, en dat hadden we nodig. Uiteindelijk zijn we toch maar gaan slapen, en dat was dan het einde van maandag 1 december 2008, in Pyrgos, Griekenland.

Ria & Nina 

*lang en Grieks

We mochten ”uitslapen” tot 9 uur… We waren zo kapot! Toen de wekker ging zette we onze balkondeur open. Die heerlijk warme zon, dat frisse windje… dat gaf ons energie! We vertrokken in onze zomerse outfit naar de Prefecture, het gebouw waar de films van de jonge filmmakers werd vertoond.
Iedereen lag te slapen! Het waren dan ook niet zulke mooie films. Het waren merendeels animatie films van Griekse basisschool kinderen. In de pauze lagen we te zonnen! We zijn maar blijven liggen tot na het tweede deel. Uitgerust van ons middagdutje begonnen we met volle moed aan de tocht naar het restaurant (2 minuten lopen) Heerlijk echt Grieks gegeten, sterke kaas, sla met veel olie.
We kregen de opdracht deze week een 1 minuut filmpje te maken. Daar begonnen we na het eten mee.
Om 6 uur werden we verwacht bij het Apollo theater, waar we de films van professionele filmmakers gingen kijken. Het was heel mooi en heel interessant. Er waren animaties, documentaires en fictie. Het duurde ongeveer 5 uur, dus we hadden zere konten!Daarna gingen we weer uit eten, je mocht zelf weten waar. We hebben weer heerlijk Grieks gegeten. De bus vertrok om half 1 weer terug naar het hotel.Op dit moment (dinsdagochtend)zit iedereen te ontbijten aan het open buffet. Heel lekker allemaal.
Om 10 uur vertrekt de bus weer richting de volgende lading films!

En we hebben er zin in!!!!!!!!!!!!!!!

Roelie en Chrissie

Zaterdag ochtend vroeg. We stonden 3 uur naast ons bed om om 4 uur te kunnen vertrekken naar Schiphol. We kwamen ruim op tijd aan. Nog even wachten op de rest van de groep en toen konden we gaan inchecken. Er stond een lange rij, dus dat duurde even. Eenmaal ingecheckt, door de douane en richting het vliegtuig.
De eerste bestemming was Frankfurt. We vlogen daar in ongeveer iets meer dan een uur heen. Eenmaal in Frankfurt moesten we de overstap maken op een vliegtuig richting Athene. Die reis duurde ongeveer 2 tot 2 1/2 uur. We kwamen rond half 2 lokale tijd aan in Athene.
Al aardig moe en duf van het reizen moesten we vanuit Athene nog 5 a 6 uur met de bus richting Pyrgos. We waren een uurtje onderweg toen we een stop maakten voor een warme maaltijd, de eerste warme van de dag.  Na een goede maaltijd gingen we verder met de bus richting Pyrgos. Het was een erg lange reis, we kwamen ook pas rond 8 uur in Pyrgos aan waarna we gelijk door gingen naar de openingsceremonie van het festival. Helaas werd er alleen Grieks gesproken met een heel klein beetje Engels.
Na de opening gingen we door naar wat leek op een cultureel centrum. Daar kregen we de tweede warme maaltijd van de dag met live muziek. Het was inmiddels al weer 1 uur in de avond. Na het eten gingen we moe naar het hotel.

Bryan en Daan

- – - – - – - – - – - – - – -

We kwamen op de zelfde manier aan als Bryan en Daan. Na lang wachten mogen we door het poortje van de douane waar onze smokkelwaar niet word opgemerkt.Maarten daarentegen schijnt een bekende kop te hebben, gesnapt! xD Aangekomen in het vliegtuig zitten we te fantaseren wat de ervaring van het opstijgen zal zijn, en voor we het wisten waren we erachter: Supergaaf!
Vliegen boven de wolken is heel apart en betoverd mooi, we misten net het opkomen van de zon, maar er was nog een mogelijkheid die dag. Het overstappen in Duitsland op vliegveld van Frankfurt: we waren blij dat we het vliegtuig weer in mochten, zeer gezellig grijs en grauw dat vliegveld daar.
Het tweede vliegtuig was een maat groter, het kick effect van het opstijgen was daarom anders, minder heftig, maar het blijft leuk.
Aangekomen op het vliegtuig Athene, wordt er even frisdrank in geslagen en gaan we op weg naar Pyrgos: de opening van Camera Zizanio, het internationaal filmfestival. Na vele mooie previews van een aantal films hadden we de moed om te winnen opgegeven, wat bleek: het ging om de professionele films, niet om scholieren films: gelukkig!
In de grote schuur van leem, waarin we ‘s avonds hebben gegeten, werd de lokale band weer ingezet die ook tijdens de opening had gespeeld. Na geheel voldaan te zijn, en een berichtje naar huis te hebben gestuurd vielen we haast om van de slaap: nog een 1/2uur naar het hotel.
Het hotel ‘Zorbas Tavern’, kwam meteen gezellig over, met tijdens de aankomst (weer)live muziek in de hotelzaal. Na de koffer te hebben uitgepakt en de kamer te hebben bewonderd zijn we naar beneden gegaan en hebben we uit de tuin een heerlijk sappige sinaasappel geplukt en vol genot opgegeten. Doodop van de dag gaan we eindelijk naar bed…

Steven en Jon.

(klik op de foto’s voor een grotere versie)

Welkom! Hier kunt u binnenkort de belevenissen van de prijswinnaars van het NFFS-festival volgen. Het is de bedoeling dat er elke dag een update op deze site komt te staan, eventueel met foto’s. U kunt vervolgens reageren.